Chat with us, powered by LiveChat

Ron van Houten

A long, long time ago. Of wel heel, heel lang geleden, exact 13 jaar, bezocht ik voor het eerst de Aviodrome in Lelystad.
Ik liep Kees Hensen tegen het lijf, de vrijwilliger coördinator, en vroeg hem brutaal of de Aviodrome flightsimulators had. Kees keek mij even aan, en antwoorde ja hoor we hebben een Link trainer, als je niet weet wat het is google dan maar even. Binnen no time was ik aan het fröbelen met de Link trainer. Tussentijds had ik wel een witte flightsimulator zien staan, maar deze was altijd dicht als ik langs kwam. Op enig moment gaf de Link trainer een knal, en overleed ter plekke. Ik had die dag niets meer te doen en liep door het museum toen ik die witte flightsimulator (RFS) open zag staan.
Toen begon de ellende “ik kwam Guido tegen” Ik liep naar de deur opening en vroeg of ik even mocht komen kijken. Guido reageerde spontaan, natuurlijk neem plaats op de captain seat. Voor ik het wist zat ik met een gamepad in mijn handen (de yoke werkte toen nog niet zoals de meeste controls), en Guido zei probeer maar op Rotterdam te landen.
Ik heb Rotterdam nooit gevonden, ik ben er vol overheen gevlogen, ik weet niet of het komt door mijn 020 achtergrond, maar ik heb heel Rotterdam gemist.
Mijn volgende vraag aan Guido was of hij hulp nodig had, en deze antwoorde de vraag min of meer direct met ja, bel me binnenkort maar even voor een afspraak. Samen zijn we begonnen met een PC van het NLR, en de computers van Guido zijn werk. De PFD, EICAS en de ND schermen waren niet vooruit te branden, niet zo zeer dat de Pc’s traag waren, maar er zaten geen AGP videokaarten in, waardoor het eigenlijk voor geen meter liep, maar lol hadden we zeker.
Guido, een van de krachten achter NL-2000 vroeg of ik kom programmeren, ik antwoorde, kan ik het leren. Door Guido zijn eindeloos geduld staan er vanaf NL-2000 versie 3 flats, bomen, hoogspanningsmasten, windmolens en treinen van mijn hand, de meeste bomen waren al neergezet door Joop Mak, net als de windmolens en hoogspanning masten. Mijn specialiteit waren flats, en een paar treinen die dwars op de rails stonden, deze heb ik goed neergezet zoals het hoort. Ik heb een stads spoorweg achtergrond, of wel metro, en weet dat treinen slecht rijden als ze dwars op het spoor staan, althans tegenwoordig.
De situatie verslechterde nog meer toen Damien aan boord kwam. Deze kwam een keer met Will Klijn mee naar de Aviodrome, hij was amper 16 jaar oud. Ik weet nog dat ik zijn vader aan de lijn kreeg, wat zijn zoon dan ging doen bij ons. Paps was een beetje ongerust, wat ik toen wel begreep.

We hebben samen alles wel meegemaakt. Het overlijden van Kees Hensen, het faillissement van de Aviodrome, de doorstart door Libema, en de mislukte samenwerking met Onlinesim, die niet meer bestaat. Maar ook leuke dingen die op ons pad kwamen. Aviosim werd opgericht, althans de domein naam, later werden we een stichting “Stichting Aviosim Nederland” door de inzet van Frank van Os, de komst van de F-104, de towersim en de 737-800

We hebben diverse webwinkels, een ANBI certificering. Waarvan ik toen zei, Damien dat lukt toch niet, er zijn daar te strenge regels voor. Ik had het weer mis, wat ik opnoem is een klein deel wat achter de schermen gebeurt, we blijven achter de schermen hard werken om alles optimaal te laten functioneren binnen Aviosim.
Guido en ik dachten alles onder controle te hebben, maar Damien en Ritchie blijven ons verbazen zoals de affiliaties contacten met bedrijven zoals KLM, Coolblue, Bol.com en ga zo maar door.
Waar ik vooral trots op ben, zijn onze vrijwilligers, die dagelijks onze bezoekers een onvergetelijke dag bezorgen in de Aviodrome. Ik zou graag iedereen willen noemen, maar dat is gewoon te veel.

In het dagelijks leven ben ik getrouwd met Renske. We wonen in Almere met onze 2 Britse kortharen die al aardig op leeftijd zijn. 2 gezellige ouwe kerels die ons dagelijks bespelen om iets voor elkaar te krijgen.
Ik ben werkzaam bij het GVB als Operator OCC bij de centrale verkeersleiding in Amsterdam. Daarvoor heb ik 5 jaar bus gereden in Amsterdam, en daarna nog eens 16 jaar Metro bestuurder geweest.
Daarvoor heb ik nog 8 jaar gewerkt bij Herda verlichting in Amsterdam op de vrachtwagen om het chauffeurs vak onder de knie te krijgen. Ik realiseer me nu pas dat ik al 40 jaar (vanaf 1977) aan het werk ben.
Heeft dat iets te maken met mijn vooropleiding, totaal niet. Ik ben eigenlijk een afgestudeerd kok, maar beoefen deze skills alleen nog bij bijzondere gelegenheden met vrienden en een goed glas.